سلام

من بازم اومدم که اينجا چراغش به قول دنيای عزيزم خاموش نمونه .

ولی از ته ته دلم خيلی ناراحتم که اونهمه نوشته های قشنگ دنيای عزيز من رو اون از خدا بيخبر پاک کرد . فقط اميدوارم خدا دلخوشی اونو توی زندگيش ازش بگيره تا بدونه . دلخوشی کسی رو بازيچه قرار دادن يعنی چی!

و بعد هم از دوست و پدر مهربون خودمون بابا عظيمی تشکر ميکنم که منو کمک کرد . تا اين وبلاگ به حالت اوليش برگرده . هر چند که دوست داشتم قبل از اينکه دنيا اون مزخرفاتو بخونه من پاکش ميکردم . ولی بازم . عيبی نداره . دنيای من روحی بالاتر از اين حرفا داره .

دنيای خوبم بنا به خواسته خودت که درگير درس هستی . من قبول کردم که بازم بنويسم اينجا ولی اينو بدون که هميشه دوست دارم باشی و نوشته های قشنگتو بخونم .

            

ميدونی بزرگترين دلتنگی چيه؟

دوست دارم!!!