اره

سلام  .بازم منم  ديوونه هميشگی

امروز ميخوام يكي از نامه هاي اتيش خوبم رو برات بنويسم

ميخوام ديگه بهم نگی چرا اينقد غمگينی. من گمشده دارم . ميدونی وجدان

درد از هر دردی بدتره. باور ميکنی!

.....عزيزم . ادم  از فردای خودش هيچ خبری نداره يا بهتر بگم ادم خيلی وقتها

 هيچ نقشی برای زندگيش نداره بدون در نظر گرفتن ادما. زندگی  اونارو روی

ريلی حرکت ميده که اميدوارم هيچ کس از زندگيش جا نمونه !

يا اگرم جا موند شانس بياره با يک سريع السير بره تا جبران بشه.

 تو فکر ميکنی برای من توی سريع السير جايی هست؟!

به اميد اينکه هيچ کس . هيچ وقت طعم واموندگی رو نچشد و هيچ وقت

حس نکنه از سناريوی زندگيش جا مونده!

حس بديه خيلی!

...........................................

تا نامه بعدی اميدوارم تو دلگرم باشی و خوشحال که من بی تاثير نمی مونم

خنده تو شادی من . غم تو غصه من

راست ميگم خوش باش

ديوووووووووووووووووووووووونه دووووووووووووووست دارم

به اميد ديدنت . به اميد با هم بودن حتی برای يه روز

                    چشم براهت    اتيش

تموم شد! من موندم و من حالا  .

بازم حالم بد شد . ميرم تا خوب گريهامو بکنم تا تو ميايی غمگين نباشم

راستی از اينکه هر روز به تعداد دوستام اضافه ميشه . خوشحالم

بديدنه من    اگر    مياييد

نرم و اهسته قدم برداريد                    مبادا که ترک بردارد

                                                      چينی نازک تنهايی من