سلام بالاخره بنده تشريف آوردم

بعد از کلی غم و غصه بالاخره اومدم .

 اول از همه از بابا عظيمی گل خوبم تشکر ميکنم .(تا من نبودم غصه دادينش مريضش کردين.)هومن نازنين که ديدم چه قدر قشنگ برام آپ ديت هم کرده که جای من زياد خالی نباشه . بهرام گل که يادم بوده ووووووووووو و اميد عزيز(پيشی)

به خدا بيشتر از هميشه دوست دارم

و اما بگم براتون که با همه تلاشم ولی اخرکار هم شماره تلفنم رو از دست دادم و هم سرعت تووووووپ اينترنت قبليمو ندارم .

بهر حال از اينکه اومدم دوباره و آف لاينهام ....نظرات دوستام ....ايميلهامو خوندم ...خيلی خوشحال شدم . خيلی ....

فقط خدا ميدونه که اعتياد به اينترنت کمتر از اعتياد به هرويين نيست .و بازم خدا ميدونه که منه بيچاره چی کشيدم توی اين مدت . خستگی کار يه طرف . نداشتن يه همزبون يه طرف . نميخوام زياد بنويسم . چون غمگينم .نميخوام ناراحتت کنم .

بهرجهت خونمون رو عوض کرديم و تموم شد .

فدای تو