بودی ای دل. کسی هيچ ندانست که بودی

باشدکه نباشی. بدانند که بودی

         چرا نميايی به اسير تو قفست سری بزنی

   اخه قفس تنهای رو چرا تنها گذاشتی

ای که بی تو اين کوير خواب بارون ميبينه

وقتی نيستی غم دنيا توی قلبم ميشينه

         سفره دلتان . باز

                           ابتان سرد

                                      نانتان گرم باشد